'Rowan Rally'

Een grote activiteit waarbij een deel van de groep vragen beantwoord en een ander deel op pad gaat en opdrachten uit gaat voeren. Samen zoeken ze naar de eindplaats van de tocht.

Rowan Rally is een naam die de rowans van Die Bogeheimers uit Castricum binnen hun groep hebben gegeven aan een activiteit die twee van hun explorers eind jaren negentig hebben bedacht. De opzet van dit evenement vergt erg veel voorbereiding, maar dan heb je ook wel een activiteit die je niet meer zo snel zult vergeten. De opzet vertoont wat overeenkomsten met die van de Jota-Cross waarvan op deze site ook een verslag staat, maar wijkt op een aantal punten toch af. Ook zul je er misschien wat trekjes van het televisie programma Duel over de grens in herkennen. Dit spel is de voorloper van wat later de Cyberhike zou worden. In grote lijnen komt het hier op neer:

De groep is verdeeld in twee groepen. Deze twee groepen zijn op hun beurt ook weer opgedeeld een twee teams: een mobiel team en een thuisteam. De bedoeling is om door het beantwoorden van vragen en het volbrengen van opdrachten hints te verzamelen. Met deze hints moeten de ploegen zien uit te vinden waar de finish is. De ploeg die als eerste iemand op de finishplaats heeft, is de winnaar.

Het leukste is het om dit spel over een groot gebied te spelen. Toen wij het deden namen we als gebied heel Noord-Holland boven het Noordzeekanaal. Onze groep zit in Castricum en de finish was uiteindelijk in Den Helder. Ik zal proberen precies uit te leggen hoe het spel werkt.

Het is wel raadzaam, als je het spel op zo'n grote schaal speelt om met een wat oudere speltak te spelen, dus explorers of stam.

Het spel

Er zijn twee ploegen. Het thuisteam gedeelte van een ploeg gaat bij iemand thuis zitten (of in een bibliotheek). Vereiste is in ieder geval dat er een telefoon aanwezig is. Naast deze twee ploegen zit ergens anders thuis de organisatie, ook met telefoon. Deze organisatie belt pittige quizvragen door aan de thuisteams. Als een van de thuisteams twintig vragen heeft opgelost bellen ze naar het hoofdkwartier. Zijn de vragen goed, dan krijgen ze in ruil daarvoor een aanwijzing.

In de tussentijd is ook het mobiele team gestart. Zij hebben een map met papier meegekregen, twee strippenkaarten, geld om 1 keer de trein te kunnen pakken (naar eigen inzicht te besteden) en een telefoonkaart. In de map zitten de volgende dingen:

In hun papieren staat heel duidelijk welke route ze af moeten leggen, behalve het laatste stuk: de race naar de finish. Om te zorgen dat de twee mobiele teams niet gelijk zouden starten, en dus continu in dezelfde bussen e.d. zouden zitten, moesten we zorgen dat er bij de start al een tijdsverschil was. Dit hebben we als volgt opgelost: voor dat de rally begon moesten beide teams een quiz over scouting maken. Afhankelijk van het percentage goede antwoorden rolde er een nummer uit. Dit nummer werd vergeleken met de score van de andere ploeg en het verschil bepaalde de voorsprong die de beste ploeg zoe krijgen. Dit alles was in twintig minuten geregeld. De berekening zullen we verderop geven.

Toen deze quiz was gedaan gingen beide thuisteams naar hun huis toe. Vervolgens ging het eerste mobiele team (2 man) weg, een paar minuten later gevolgd door het andere team. Er moesten door het mobielen team een aantal opdrachten worden volbracht. De eerste was nog in Castricum zelf. Op de fiets moesten de teams zo snel mogelijk naar een uitzichtduin in de buurt. Vanaf dat punt kun je precies de Dorpstraat van Castricum zien.

Bovenop het duin (en dat is nog een hele klim) werden de teams door een leider opgewacht. Ze kregen de opdracht om met semafoorseinen een zin over te brengen naar iemand van hun eigen ploeg die beneden (een paar honderd meter verder) in de straat stond. Zodra dat was gelukt kregen ze hun eerste aanwijzing en mochten ze op de fiets terug naar het station. Daar werd de fiets ingewisseld voor de bus naar Egmond aan de Hoef. Voor de mensen die deze plaats niet kennen: in Egmond ligt midden in het dorp een ruine van een oud slot. Rondom en in die ruine lopen de slotgrachten. Onze rowans moesten bij die ruine op zoek naar iemand met een vreemde naam (mr. Schmirnoff), die ze de volgende opdracht zou uitleggen. En ja, daar was mr. Schmirnoff, en wat had hij meegenomen: een grote opblaasboot. De eerste uitdaging was om de boot op te blazen aangezien het tuitje van de pomp (semi-per ongeluk) niet goed aansloot op het ventiel van de boot. Maar na een paar minuten was de klus dan toch geklaard en ging de boot te water. Ergens langs de kant zou hun envelop met aanwijzing zijn verstopt, en die moest met de boot worden gevonden. Na enig speurwerk en onhandig gepeddel (tja, we zijn toch een landgroep!) werd de aanwijzing gevonden. Ook het andere team, dat met de volgende bus arriveerde slaagde hier in. Omdat zij de boot niet hoefden op te blazen mochten zij hem na afloop laten leeglopen en opvouwen. Ik verzeker je, dat was net zoveel werk.

Na Egmond was Alkmaar de volgende bestemming. De bus bracht ze netjes tot voor de deur van Claus Partyhouse. Daar waren van tevoren enige afspraken gemaakt en zo kon het dat beide teams bij binnenkomst meteen voor een kwartier een bowlingbaan kregen toegewezen. De opdracht was deze keer om binnen een kwartier een strike te gooien (alle kegels in 1 worp om). Het eerste team slaagde hier op de valreep in, het tweede niet.

Hierna leide de volgende reisopdracht de teams naar het centrum van Alkmaar. Bij het VVV lag er een grote envelop voor ze klaar. Daarin zaten enqueteformulieren met vragen over wat mensen van scouting vinden. De opdracht was om aan tien mensen de enquete af te nemen alvorens ze de volgende aanwijzing open mochten maken.

De volgende etappe was wat simpeler dan de voorgaande. Met de bus gingen de teams naar de andere kant van Alkmaar. Bij de boerderij Zeilzicht op de Westdijk moesten ze op ambachtelijke wijze, met de hand een kaas maken. Deze opdracht was erg geslaagd. Later werd de kaas met trots aan de groep gepresenteerd.

Dit was de laatste opdracht. Na elke opdracht moesten de teams met de spelleiding bellen om te melden waar ze zich op dat moment bevonden. Daarnaast konden ze ook met hun thuisteam bellen om te overleggen over de aanwijzingen. Nu de laatste aanwijzing binnen was moest dat zeker gebeuren. Natuurlijk had het thuisteam door het beantwoorden van vragen ook een aantal aanwijzingen gekregen. Nu moest er uit worden gezocht waar de finishplaats was. Dit bleek de ingang van Fort Kijkduin in Den Helder te zijn. Beide teams hadden dit door (de een wat sneller dan de ander) en sprongen op de trein naar Den Helder. De mobiele teams kwamen tegelijk in Den Helder aan. Een van beide teams had echter een goedkoper treinkaartje gekocht dan het andere team. Zo hielden ze een deel van het geld dat ze mee hadden gekregen (en naar eigen inzicht mochten besteden) over. Met dit geld pakten ze de eerste de beste taxi en stoven naar Kijkduin. Met deze slimme eindsprint won dat team de Rally!

In Kijkduin stond een auto met iemand van de organisatie op de teams te wachten om ze terug te brengen naar Castricum. Per telefoon bereikte de einduitslag ook de organisatie en de teams thuis. Na een luid gejuich bij de winnaars thuis trok iedereen naar ons clubhuis. Er werd eten besteld en tijdens een gezellige nazit kwamen die avond alle sterke verhalen van die dag voorbij. Het was een ontzettend gezellige en spannende dag geweest.

Je zult nu misschien denken dat de indeling niet eerlijk is. De mobiele teams mogen allerlei fantastische activiteiten doen en de thuisteams moeten vragen beantwoorden. Dit was echter geen probleem. De week voor de rally hebben we een kleine enquete gehouden. In die enquete stonden vragen zoals:"Durf je wild vreemde mensen op straat aan te spreken?" en "Hoe goed vind je zelf dat je dingen in boeken e.d. kan opzoeken?". Aan de hand van deze formulieren en met de persoonlijke voorkeuren van de rowans zelf (thuisteam of mobiel) was het geen enkel probleem om de groep zo te verdelen dat iedereen iets deed wat hij/zij leuk vindt.

Dit is een fantastisch programma om met je explo's of stam te doen. Hou echter met twee dingen rekening: het is heel veel werk om te organiseren en het kost vrij veel geld (voor ons met 13 man iets meer dan 200 gulden). Staat tegenover dat je een dijk van een programma hebt!

 

Survival Trophy

Deze activiteit staat niet voor niets in de categorie van de grote activiteiten, want het vergt veel voorbereiding. Je kunt dit op verschillende manieren invullen. Het belangrijkste is dat je leuke en avontuurlijke posten bedenkt met een survival karakter. Zo kun je dus touwbruggen bouwen, hindernissen van commandonetten bouwen e.d. Je kunt er een wedstrijd van maken om zo snel mogelijk het parcours af te leggen, of je laat het allemaal om teamwork draaien zodat iedereen als team zo goed mogelijk over de hindernissen moet komen en dus niet per se zo snel mogelijk. Dat laatste is waarschijnlijk nog het leukste.

 

Vossenjacht

Het principe van een vossenjacht is heel simpel en heel bekend. In een dorp mengen vermomde leiders en groepsleden zich.
Groepjes kinderen lopen door het dorp/stad en moeten proberen om alle vossen te herkennen en een handtekening te vragen.

Hier een aantal suggesties voor vermommingen:

visser
monnik
holenmens
sporter
slaapwandelaar
ridder
verple(e)g(st)er
baby
monteur
leraar
toerist
dierentemmer met dier
cowboy
indiaan
jongleur
nar/clown
detective
non
journalist
glazenwasser
postbode
ober
boswachter
milieuactivist
doodgraver
duiker
boer
heilsoldaat
soldaat
zakenman
pizzacourier
punker
hopman
goochelaar
Robin Hood
kabouter
hippie
jager
jonkvrouwe
herder
heks
zwarte piet/sinterklaas
kerstman
mummie
skier
smurf
klokkenluider van de Notre Dame
stewardess
gabber
arabier

 

GROOT

-------------------------